احتمالا درباره آماندا تاد و خودكشيش تو سايت ها و بعضي وبلاگ ها خونديد. اگر نخونديد يه دختر نوجوان كاناداييه كه بعد از مشكلات ناشي از سوء استفاده اينترنتي خودكشي كرده. نكته اول اينه كه تو كشورهاي غربي هم اين مسئله سوء استفاده گريبان گير نوجوان ها ميشه و اونجا هم اونقدري كه ما فكر ميكنيم بي عار نيستن. نكته دوم كه من رو خيلي آزار ميده دنياييه كه توش هستيم. واقعا اين روزا بچه ها خيلي در معرض خطرن. امثال آماندا ها تو همين ايران خودمون كم نيستن. دختراي نوجووني كه تمام آينده شون رو حتي گاها جونشون رو ب خاطر ناآگاهي از دست ميدن. ناآگاهي كي؟ والديني كه نتونستن آموزش هاي كافي رو به اونا بدن.

واقعا تصور بچه آوردن هم وحشتناكه. تصور اينكه يه موجود بي گناه درگير چنين مسائلي بشه عذاب آوره. نسل قبل از ما چه راحت و بي فكر بچه آوردن و بزرگ كردن. بچه ها هم خوب تربيت شدن. نميگم خطر نبود، مشكل نبود اما اينقدر هم فاجعه آميز نبود. نسل ما پروا داشت اما اين بچه هاي امروزي اصلا از خطر كردن نمي ترسن. نسل قبل از ما چه راحت ميتونه هي به ما اصرار كنه تو اين شرايط بچه دار بشيم و هم سن و سال هاي من چه عاجزانه از اين فشارها فرار مي كنن.

فكر كنم متاهل هاي م دوره من مي فهمن چي ميگم.


بچه ها اين روزا فقط خوندمتون و براي هيچ كس كامنت نذاشتم. اميدوارم كسي ازم ناراحت نباشه. هر چند كه دل هيچ كس هم تنگ نشده و پيگير نبوده.  شما هم خودتون رو براي كامنت گذاشتن در محذورات نبينين.