يه چيزي توي ولنتاين هست كه به دل نمي چسبه. اصالت نداره. اصالت ايراني نداره. مطمئن بودم تو فرهنگ غني ايراني يه همچين روزي هست. ملت ايران از اون ملت هايي بوده كه زندگي اش با جشن و شادماني پيوند داشته ،پدرا و مادراي ما به مناسبت هاي مختلف جشن مي گرفتن(خوش به حالشون).

كمتر كسي است كه بدونه در ايران باستانه از بيست قرن پيش از ميلاد، روزي موسوم به روز عشق وجود داشته!

اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا مصادفه با 29 بهمن،! اين روز "سپندارمذگان" يا "اسفندارمذگان" نام داشته است. فلسفه جشن گرفتن اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده كه در ايران باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و علاوه بر اينكه ماه ها اسم داشتند، هر كدوم از روزهاي ماه هم يه اسم داشتند. مثالا روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، انديشه) كه اولين صفت خداوند است، روز سوم ارديبهشت يعني "بهترين راستي و پاكي" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهريور يعني "شاهي و فرمانروايي آرماني" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندارمذ لقب ملي زمين يعني گستراننده، مقدس، فروتن.

 زمين نماد عشقه چون با فروتني، تواضع و گذشت عاشقه همه است. زشت و زيبا واسش فرق نداره .به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را بعنوان نماد عشق ميدونستن. در هر ماه، يك بار، اسم روز و ماه يكي مي شده  . همون روز كه يه جشني ترتيب مي دادند که با اسم اون روز و ماه تناسب داشته. روز پنجم هر ماه سپندارمذ يا اسفندارمذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندارمذ نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند.

سپندارمذگان جشن زمين و گرامي داشت عشقه كه هر دو در كنار هم معنا پيدا مي كردند. در اين روز مردها زنها و دخترها رو مي نشوندن روي تخت و بهشون هديه مي دادن و از شون اطاعت
 مي كردند (قابل توجه خانوم ها! البته يه كم هم خانوما به همسراشون هديه مي دادن اما يه كم). مادرها تو اين روز احترام بيشتري داشتن البته. چون معتقد بودن زن مثل زمين نماد زندگي و آفرينشه و ازين جهت موجود مقدسيه.

كاش اين روز جايگزين ولنتاين بشه. مي دونم اسمش سخته. اما هر چقدر هم سخت باشه يه روح ايراني توش هست.

حالا شد.